Vanaf het Tu Duc tombecomplex vertrekken we per brommer naar het volgens onze gids Tho
mooie dorp Thanh
Toan. Het is het laatste excursiepunt van vandaag.
Ceremonie
ter ere van vijf gesneuvelde soldaten
We
rijden langs uitgestrekte
rijstvelden. Af en toe passeren we een dorp.
Bij één van de dorpen vindt een ceremonie plaats.
We stoppen om snel een paar foto's te maken.
Het
blijkt te gaan om een jaarlijks terugkerend gebeuren.
In de Vietnamoorlog waren vijf familieleden omgekomen als
jonge soldaten. Om de terugkeer van de geesten in het dorp mogelijk te
maken, moet ieder jaar een driedaagse ceremonie gehouden worden met
offers, gebeden en gezang, ondersteund door de ritmes van
een muziekorkestje.
Een priester
met assistenten leidt de ceremonie.
We worden uitgenodigd om mee te gaan naar het huis van
de familie, waar de plechtigheid werd
voortgezet.Na ongeveer een
uurtje met indrukwekkend gezang en gebeden, waarbij we Vietnamese thee aangeboden
kregen, vervolgen we onze
tocht naar het beoogde dorp.
Weer een cultuurreligieuze ervaring rijker.
Het dorp Thanh Toan ligt ongeveer
8 kilometer ten oosten van Hué. Bij aankomst in het dorp rijden we meteen door
tot bij de brug. Het
is een kleine, zeer oude overdekte houten Japanse brug over een
smalle rivier. De brug is vergelijkbaar met de Japanse brug die
we al eerder tegenkwamen in Hoi An. Hier is de brug mooier.
Midden op de overdekte brug zitten een
paar Vietnamese stelletjes, waarschijnlijk verkoeling te zoeken of gewoon omdat het
een relaxte plek is. Er zit ook een oudere vrouw, die perfect
Engels blijkt te spreken. Ze nodigt Dylan uit om
naast haar te komen zitten. Een minuut later houdt ze Dylan’s hand
vast en begint ongevraagd in zijn handpalm zijn levensgeschiedenis
te vertellen. Na afloop krijgt ze een naar Vietnamese maatstaven
waarschijnlijk een half
dagsalaris toegestopt. Maar dat heeft ze dik verdiend. Dylan weet wat
hem te wachten staat in de toekomst: Een mooie blonde vrouw en
twee gezonde kinderen!
Nieuwbouwwijk in Hué
Op de terugweg rijden we door één van de nieuwe buitenwijken van Hué. We
maken even een stop om een paar
plaatjes te schieten. Een duidelijk rijkere buurt. Huizen met
drie etages en groter dan een gemiddeld huis in Nederland. Drie jaar geleden was hier nog een
rijstveld. De ontwikke-lingen gaan razend snel in Vietnam, dat is ook
hierweer goed te zien.
Op
naar Hanoi!
Eenmaal
weer terug in het hotel, bereiden we ons voor op ons vertrek naar Hanoi.
Eten, alles inpakken en nog even een spelletje poolbiljart in het kleine restaurantgedeelte van het
hotel.
In
de avond worden we opgehaald door de taxi, die ons naar het vliegveld
brengt.
In
de vertrekhal worden we aangesproken door een man keurig in het pak.Hij geeft ons een mooie brochure met foto’s van ‘zijn’ hotel
in Hanoi. Toen we aangaven dat we al een hotel hadden gereserveerd, wat
inderdaad het geval was, was dat voor hem
niet een bezwaar.Hij vroeg ons onmiddellijk ofwe al een taxi hadden geregeld. Dat wil hij wel vanuit Hué
voor ons
verzorgen! Een taxibusje, dat isminstens de helft goedkoper, dusstemmen we daarmee in.Hij
zou het verder telefonisch regelen en we kwamen een prijs overeen.
Om
21.15 uur vertrekt het vliegtuig. Twee uur later kwamen we in Hanoi aan.