De
voet van Dylan was wonderbaarlijk snel aan het genezen.
Lopen
ging alweer redelijk. Goed genoeg om de laatste dag in Hanoi
nog te benutten om iets meer van de stad te zien.
Gisteren
hadden het plan
opgemaakt om naar het Ho Chi
Minh
Mausoleum en het Etnologisch museum te gaan.
Maar ja, we waren
iets te laat wakker. Niet
dat het een uitgebreid bezoek aan Ho Chi Minh zou zijn geworden. Van horen
zeggen weten we dat je
steeds wordt gemaand door te lopen in een lange rij van
bezoekers en dat je in het museum op bescheiden afstand moet blijven van het gebalsemde lijk
van de ex-leider van de vroegere Vietcong. Een
short dragen mag bovendien niet, dus 'omkleden' zou
noodzakelijk zijn geweest. Die moeite bleef ons nu bespaard.
Overigens is drie maanden per jaar Ho Chi Minh niet in
het mausoleum. Het gebalsemde lichaam is dan voor 'groot
onderhoud' naar Moskou, om een nieuwe beschermingslaag aan te brengen.
Op
de brommer in het drukke stadsverkeer
Om
een sightseeing tour te kunnen maken en een bezoek te brengen aan het
Etnologisch museum, huren we een brommer. Na een beetje afdingen huren we
in de Dinh Liet straat nr 5A bij Nguyen Hung een brommer
voor de
prijs
van 3 dollar
voor een
halve dag.
Daar reden we dan tussen de honderden
brommers!
Erg spannend,
omdat het op de doorgaande wegen best druk is en
manoeuvreren lastig is.
Een
halve meter naar links of rechts af wijken kan een botsing betekenen.
Er blijken nogal wat kruispunten waar er geen verkeerslichten zijn ofhet lijkt dat er niet consequent dooralle verkeersdeelnemers naar gekeken wordt.
Het verhaal blijkt te kloppen:
Hanoi
is een mooie stad volgens ons en vele andere bezoekers. Niet alleen rondom
het grote meer in het oude stadsdeel! Hanoi telt zeer veel grote en kleine
meren. Daar staat het ook om bekend: "de stad der meren". Ook veel brede
straten met veel groen, hoge bomen,in
Hanoi.
Meer
naar de buitenwijken toe blijkt dat er ook heel hard gebouwd wordt. Grote
nieuwbouwwijken, veel met hoogbouw. Flats enbedrijfspanden.
Het
Etnologisch museum
In
het museum vind je een grote verzameling van kunstuitingen, gebruiksvoorwerpen,
sieraden en kledij van veel van de meer dan
50 verschillende bevolkingsgroepen (etnische groepen). Zelfs enkele huizen van
bergvolken zijn op ware grootte nagebouwd en
zijn er oude en huidige vervoersmiddelen te wonderen. Er is een
grote keuze van videovoorstellingen die laten zien hoe
minderheden leven. Het mooiste onderdeel is echter de in de open lucht op
ware grootte nagebouwde huizen van verschillende bergvolken.
Conclusie: Een
leuk museum, maar niet heel speciaal voor ons, omdat we de regio Sa Pa al
hadden bezocht.
Tropische
stortbui, straten blank
Op
de terugweg
naar
het Old Quarter
kwamen we in een tropische stortbui terecht. Zeik en zeiknat waren we.
Eigen schuld, want de 'autochtonen' bleken allemaal tijdig regenkleding
aangetrokken te hebben. Schuilen konden we ook niet lang, want
we moesten op tijd de brommer terug brengen.
In het
oude centrum stond een
aantal straten onder water. Echt spectaculair.
Een man wenkte
naar ons,terwijl we aan het schuilen
warenen gaf aan dat de brommer beter kon worden verplaatst. Het water
stond inmiddels zo hoog, dat de uitlaat en het motorblok bijna onder water stonden.
s’
Avonds hebben we nog een laatste keer typisch Vietnamees gegeten,
om
vervolgens het hotel op te zoeken
voor de laatste overnachting.De
dag daarop, de 26ste dag in Vietnam, zijn we in de ochtend met de taxi naar het vliegveld gegaan.
Thema's